Kryminał : najlepsze książki w gatunku

Kontynuacja książki „Potrzebna mi jesteś” Porzuciłam swojego narzeczonego, który był obrzydliwym oprawcą, i wreszcie znalazłam się w objęciach mężczyzny, którego kochałam przez wszystkie te lata. Jednak w jednej chwili wszystko się wywróciło…

Kiedy Ember przekracza próg obcego mieszkania, jeszcze nie wie: to nie schronienie, lecz pułapka. Kai Harlow nie ratuje kobiet i nie wierzy w dobre intencje. Jest tym, o którego się nie prosi, i sam decyduje, kogo chronić… oraz jaka będzie cena. Historia dla miłośników thrillera psychologicznego z wątkiem romantycznym. Obiecuję, ta historia was zaskoczy!

Szepty rozbrzmiały i powtarzały raz za razem: „Jaka straszna tragedia”. Dławią mnie… „Dostosuj się i naucz się patrzeć, jak szukać znaków”, powiedział czerwonawy blask pokryty krwią. Odebrałeś mi to, co miałem najcenniejszego, zmusiłeś mnie do odcięcia emocji, zanurzyłeś mnie na dno tego ogromnego morza pełnego bólu i nieszczęść. Pamiętasz, co ci powiedziałem w dniu, gdy wszystko się zaczęło, prawda? Nie wezmę udziału w tym radosnym kręgu. Teraz, gdy już wiesz, czy jesteś gotów spojrzeć mi w oczy i przeprosić? Mam nadzieję, że tak, bo nie spocznę, dopóki nie zatopię cię w morzu, w którym mnie zmusiłeś żyć. A.B © 2020 Amarok Volk. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Myślałam, że zostawiłam przeszłość za sobą. Że tam zostało wszystko – i miłość, i zdrada, i niebezpieczeństwo. Ale znowu go widzę...

Nigdy nie umiałam wybierać mężczyzn... Gdy tylko skończyłam osiemnaście lat, mężczyzna sam mnie wybrał, stawiając mnie przed faktem dokonanym. Był władczy, niebezpieczny, okrutny… ale nie wobec mnie. Świat przestępczości — to był jego świat. A ja stałam się małą radością… pocieszeniem. Jego świat zniszczył mój! Runął lawiną i stratował… Ale okazałam się silniejsza. Przetrwałam. Minęło wiele lat. Rany się zagoiły, pozostawiając jedynie blizny. A wydarzenia z przeszłości mózg odtwarzał tylko we śnie — jak kadry starego filmu grozy. Teraz to ja wybieram mężczyzn. Tylko z wiekiem gust nie stał się bardziej wyrafinowany. Wciąż ciągnie mnie do tych, dla których niebezpieczeństwo jest stylem życia. Jestem Lilia. Pajęcza Lilia… Piękna z zewnątrz, ale pusta w środku. Pustokwiat. Spojrzenie! I oboje — na haczyku…

Nie miałam już nic do stracenia – rodzinę i pracę straciłam dawno temu. Więc dlaczego nie zrobić kroku za granicę, skoro ryzyko to moje powołanie? Tyle że kopia mojego świata lekko mnie zszokowała. Nie dość, że moja sobowtór okazała się suką, to jeszcze zdołała wyjść za mąż za finansowego magnata, złamać serce temu wspaniałemu mężczyźnie i doprowadzić go do stanu, w którym nie mógł mnie znieść. A na moje „szczęście” właśnie z nim się zderzyłam, lądując w obcej rzeczywistości! Jak mam to wszystko ogarnąć? Jak zmusić się, by o nim nie myśleć, skoro zakochałam się po uszy w człowieku, który uważa mnie za swoją byłą żonę? Boję się przyznać, że nie jestem nią, a jeszcze bardziej przeraża mnie nasza zależność od tego uczucia.

Z samego dzieciństwa Olesia marzyła o karierze sędziowskiej i z determinacją dążyła do wyznaczonego celu. Jej życie można było nazwać idealnym – miała wszystko, czego pragnęła, i nie znała trosk. Luksus, sukcesy w nauce, przyjaciele, którzy stali się nieodłączną częścią jej świata. Lecz ludzie, których przeklinało całe miasto, pokazali, co naprawdę kryje się za jej marzeniami. Wydane wyroki ściągają jedynie wrogów. A za błędy ojca, które ciężkim brzemieniem legły na jej barkach, przyjdzie zapłacić właśnie jej.

Zgodziłam się na rolę asystentki odnoszącego sukcesy pisarza, którego podejrzewa się o zabójstwo kobiet, by go zdemaskować. Jednak w zamkniętej rezydencji czekają nie tylko niebezpieczeństwa i tajemnice, lecz także zakazane uczucia oraz wybór między obowiązkiem a głosem serca, a rzeczywistość miesza się ze światem erotycznych thrillerów prawdziwego mistrza gatunku i… intryg.

Kiedy młodej agentce specjalnej zlecają obserwowanie znanego piosenkarza, nie ma pojęcia, jak to się skończy. Nawet on sam uważa, że dziewczyna to po prostu jego nieco dziwna fanka. Jednak z każdym występem niebezpieczeństwo tylko rośnie, podobnie jak nagłe uczucia w ich sercach.

On — pułkownik tajnej jednostki specjalnej, samotny wilk, cyniczny, który nikomu nie ufa. Dopóki nie spotkał jej — Śnieżnej Królowej o oczach zimnych jak lód. Ona — młoda dziewczyna, która została sierotą i zmuszona jest codziennie walczyć o swoje prawa w starciu z krewnymi. Znają się… ale on jej nie pamięta, a ona uważała go za Anioła, dopóki nie dowiedziała się, że jest po stronie wroga… Obsceniczne słownictwo, narracja z perspektywy obojga bohaterów, odważne sceny, 18+ i oczywiście szczęśliwe zakończenie. Historia w całości wymyślona przez autora i nie ma żadnych rzeczywistych pierwowzorów. Wizualizacja bohaterów pod linkiem https://booknet.ua/blogs/post/396843

Za darmo! Za stołem siedzi mężczyzna po trzydziestce. Lekki zarost, krótka fryzura, prosty nos, pełne usta i zimne, wręcz lodowate spojrzenie zmrużonych oczu. Na sekundę oderwał się od jakichś papierów, błyskawicznie na mnie zerknął i dalej, jakby nic się nie stało, wrócił do swoich spraw. Gabinet ponury jak jego właściciel i atmosfera niesamowicie przytłaczająca. Od niego emanuje jakaś fala — mocy, siły, władzy, chłodu? Nie da się tego nawet słowami oddać. Po prostu czuję się przy nim strasznie nieswojo. Mówiłam, że nie lubię mężczyzn? Teraz ich jeszcze się boję, a zwłaszcza tego pana. *Historia opowiedziana przez dwoje bohaterów. *Skomplikowane relacje. *Kryminał. *18+

Lana prowadziła zwyczajne życie — dopóki jeden dziwny sen nie zaprowadził jej do istoty zapomnianej w czasie. Jego oczy — ciemne jak sama noc, głos — jak pokusa, której nie sposób się oprzeć. Kim on jest naprawdę? Wampirem, demonem, cieniem jej losu — czy tym, komu przeznaczone jest zniszczyć jej świat… albo go ocalić? Między nimi — przepaść pełna tajemnic, krwi i zakazanych uczuć. Jedno jest pewne: po tym spotkaniu Lana już nigdy nie będzie taka sama. Jej siła budzi się. A za nią rozpoczęło się polowanie...

Jak tylko ta kobieta pojawia się w moim życiu — nie oczekuj niczego dobrego. Ona jest zwiastunem apokalipsy. Pędzi przez życie jak tornado, zostawiając po sobie ruiny. Ale wszystko to uświadamiasz sobie później… gdy już stoisz na szczycie tych samych ruin. A pierwsze wrażenie jest zupełnie inne. Jest piękna, towarzyska, jaskrawa, seksowna… Lecz lepiej podziwiać ją z daleka. Wystarczy przekroczyć granicę — i już jesteś celem. Tak było wcześniej, tak będzie i teraz. Wizualizacja bohaterów w moim Blogu https://booknet.ua/blogs/post/401929 Dziękuję wszystkim za „Lubię to”♥, subskrypcję i komentarze.

On jest bez emocji, rozważny, niewrażliwy, nieco depresyjny. Jego świat jest czarno-biały. Wymazał przeszłość, by stworzyć idealną przyszłość. Jego życie ma określony układ, system. Ale gdy tylko poddał się nieznanej sile, życie przestało być codzienne. Po prostu uratował ją… Ona marzyła o ratowaniu ludzi, dawaniu im życia. A zobaczyła śmierć. Są tacy różni, lecz przyciąga ich do siebie z niewiarygodną siłą.

— To gra ludzkim życiem! — krzyczę, odwracając się do kamer. — Czy w ogóle zdajecie sobie sprawę, co robicie?! Ale im jest obojętnie. Dla nich jesteśmy pionkami. Oni łamią ludzkie życia, nie wahając się. Obserwują nasze cierpienia jak spektakl. I nawet ci, których uważałam za bliskich… Oni też są po tamtej stronie.

Liczyłem, że to będzie rozrywka na jedną noc, po której nawet nie zapamiętam twarzy tancerki z klubu, jednej z wielu. Po tylu latach samotności przywykłem do takiego obrotu spraw. I nawet czułem się z tym komfortowo. Ale tym razem coś poszło nie tak. — Zgadzam się na każdą cenę — mój umysł był otumaniony tą kobietą. Chciałem jej tak, jak nigdy nikogo w życiu. A w odpowiedzi usłyszałem szept prosto w usta: „Nie jestem na sprzedaż”. Albo historia o tym, jak pomysłowy killer wpadł w cudzą grę. Czy będzie w niej zwycięzca?

Orestę obudziły wybuchy. Z wiadomości dziewczyna dowiedziała się, że w kraju rozpoczęła się wojna na pełną skalę. Razem z narzeczonym w pośpiechu pakują się i jadą do jej rodziców, do wsi na granicy obwodu kijowskiego. Po południu Arkady oznajmił, że wybiera się do Włoch, do rodziców. Namawiał Orestę, by pojechała z nim, lecz ona kategorycznie odmówiła wyjazdu gdziekolwiek. Myślała, że jej odmowa go powstrzyma, lecz niestety odszedł. Dziewczyna z głową zanurza się w pracę centrum wolontariackiego, które ojciec prowadzi razem z wojskowymi. Praca jest ciężka, musi radzić sobie na równi z mężczyznami. Mimowolnie zakochuje się w inwalidzie, który przeszedł przez ATO… Historia osadzona jest na tle wojny toczącej się na Ukrainie. Wszyscy bohaterowie i wydarzenia są fikcyjne, wszelkie podobieństwa przypadkowe.

Łarysa Petrowna Kuczeniuk ciężko pracowała przez wiele lat, by w końcu rozpocząć własną działalność. Dopiero po czterdziestce udało się to kobiecie – otworzyła kilka sklepów w Żytomierzu. Jednak kłody pod nogi zaczęła jej rzucać synowa – Lilija. Dziewczyna zaczęła złościć się na teściową z powodu pieniędzy, których ta przestała dawać. Stało się to przyczyną zaciętej wojny między kobietami.

On chciałby innego życia. Ona wolałaby go nigdy nie spotkać. On pragnął rodziny, a jej twarz była jedyną znajomą rzeczą, o której myślałby do końca swoich dni. Obie jednak musieli się czegoś od siebie nauczyć. On — empatii. Ona — że jej empatia nie wystarczy, by „uratować” mordercę i przestępcę. To właśnie wciągnie ją w ten wir. W końcu odkryje gwałtowną naturę Aiona Samarasa. A on dowie się, jak daleko zdoła się posunąć ze wszystkimi swoimi kłamstwami. Chaos i porządek. Ciemność i światło. Zbrodnia i sprawiedliwość. Czy mogą istnieć w tym samym świecie? Oczywiście. W końcu jedno nie istnieje bez drugiego. To jasne. Pytanie tylko… po której jesteś stronie?

- Nie dotykaj! Ona jest moją dziewczyną – zjawia się znikąd Michał. Rozpoznaję jego głos. Odwracam się. To on. Gwałtownie szarpie mnie do siebie i obejmuje w pasie. – Twoja? – sceptycznie pyta mężczyzna, zaciskając dłoń na kieliszku. – Tak – mocniej przyciska mnie do siebie, aż robi mi się niedobrze. Och, chętnie bym i jemu wymierzyła karę! Jestem na niego wściekła! Ale w tej samej chwili… kolana się pode mną uginają na widok tego wariata. – A czemu nie ma na niej obroży? – warczy. – Dała mi po gębie! Wiesz, co to oznacza? – Nie trzeba było wyciągać do mnie łap! – tryskają ze mnie emocje. Nie zdążam dokończyć. Michał zasłania mi usta dłonią. – Wiem, ale ona nowa – odpowiada i dodaje: – Zapomniała założyć obrożę. – Takie trzeba surowo wychowywać. – Zajmę się tym zaraz – mówi i ciągnie mnie w bok.