Samotna matka

Osiem lat temu spotykałam się z cudownym chłopakiem, ale nasz romans trwał krótko i nasze drogi się rozeszły. Teraz znowu się z nim spotkałam, uczucia powracają, a w piersiach ściska z emocji. Mamy przecież trójkę wspaniałych dzieci, o których on nic nie wie.

- Po co mnie wołałaś? Mów krótko i po sprawie. - Jeśli krótko – robię pauzę, wpatrując się w obojętną twarz mężczyzny – jestem w ciąży. Od ciebie, to pewne. Żebyś nie szukał winnych. - I co zamierzasz zrobić? – pyta zdezorientowany, zupełnie niepodobny do siebie. - Chciałam cię zapytać, co nam robić – pochylam się do przodu. – Dziecko jest twoje, więc problem dotyczy nas obojga. - Pozbyć się problemu, i tyle – mówi ostro, przewiercając mnie lodowatym spojrzeniem. – Sama rozumiesz, że teraz nie jest nam to do niczego potrzebne. Mam karierę, a ty studia. I tak już nie jesteśmy razem, żeby zostawiać ciążę. Myślę, że byłoby głupie znowu się schodzić dla dziecka.

Oboje odziedziczyliśmy dom i oboje nie mamy gdzie mieszkać poza nim, a od dzieciństwa nie darzyliśmy się sympatią. Jak ułożą się losy samotnego ojca i samotnej matki? — Z jakiego strachu mam ci coś opowiadać? — pytam go. — To mój dom, mam prawo tu mieszkać. I planuję mieszkać z dzieckiem. Nie składając raportów wszelkim Martyniukom o swoich planach. — Cóż, twój plan mnie nie satysfakcjonuje — mówi Jaryk. Jeszcze by go satysfakcjonował. Nawet w dzieciństwie nie wyróżniał się ustępliwością. To jakim cudem teraz miałby stać się łagodniejszy?

Nie chciał niczego, co odwróciłoby jego uwagę od pasji. Miał to jasne: to miało być tylko przyjemność, ale nie mogłam się powstrzymać przed zakochaniem, mimo tego, kim był. Ukryłam to tak dobrze, że on skończył tak samo jak ja i poprosił mnie, bym została jego żoną. Aż do tej nocy na kawalerskim wieczorze, kiedy chcąc zrobić mu niespodziankę, zobaczyłam go z inną. Nie powiedziałam nic; cierpliwie czekałam na zemstę. Właśnie w dniu naszego ślubu upokorzyłam go, raniąc jego dumę, odmawiając przyjęcia go jako mojego męża. Dwa miesiące później odkryłam: spodziewałam się jego córki, córki, o której nigdy nie miał się dowiedzieć, dopóki prawda, która nas rozdzieliła, nie wyszła na jaw. Teraz nie może na mnie patrzeć. To boli, ale nie tak bardzo jak nie wiedzieć, jak mu powiedzieć, że jest ojcem, że dziewczynka, która nazywa go „tatą” i którą uważa za owoc mojej zdrady, jest jego córką.

Cztery lata temu przez niego rozpadła się moja rodzina, a on zniszczył przyszłość, którą tak zawzięcie planowałam. Teraz jestem na niego wściekła, nie mogę go znieść i tym bardziej nie mam ochoty go widzieć. Ale muszę z nim rozmawiać, bo od tego zależy moja przyszłość. Znowu.

- Evo – z bólem przeciąga moje imię. – Co ty tu robisz? – denerwuję się i nie wytrzymując, gwałtownie się odwracam. – Muszę tu być. Jestem właścicielem galerii. Wiadomość mnie szokuje, ale staram się zachować pewność siebie i nie okazywać po sobie. – Naprawdę? – sucho mówię. – Nie wiedziałam. – Nie masz pojęcia, jak się zdziwiłem, gdy dowiedziałem się, że jesteś wśród innych artystów – rozluźnia się i przyjaźnie uśmiecha. – Nie mów do mnie tak, jakbyśmy byli dobrymi znajomymi – oburzam się na jego zadowolony wygląd. – Zdradziłeś mnie. Porzuciłeś. Jego uśmiech znika, a twarz blednie. – Wybacz mi to, co zrobiłem – zaczyna się tłumaczyć. – Miałem ku temu ważny powód. – Nawet nie chcę cię słuchać – warknę złością. – Twój czyn nie ma usprawiedliwienia. Nawet nie zadzwoniłeś, tylko napisałeś wiadomość.

Evan chciał zaskoczyć swoją dziewczynę, proponując jej małżeństwo pewnej zwykłej nocy, nie wiedząc, że to on zostanie zaskoczony, zastając ją w łóżku z innym mężczyzną. Rok później nadarza się okazja, by przejąć bankrutującą agencję reklamową. Nie waha się ani chwili – przychodzi do pracy i wchodzi do biura z arogancją, czując się już właścicielem. Nagle pukanie do drzwi wyrywa go z zamyślenia. Każe wejść osobie stojącej za drzwiami, nie spodziewając się, że to właśnie ona – kobieta, która go kiedyś zdradziła, a teraz staje przed nim jako nowa asystentka osobista. Czy Evan zdoła utrzymać z nią formalną relację, czy da się ponieść urazie i powie: „Wynoś się z mojego życia”?

Jedna noc spędzona razem wstrząsnęła ich życiem, zostawiając ślad w sercach obojga na długie lata. Nie tracili nadziei, że się odnajdą, a los w końcu podarował im nowe spotkanie. Tylko że teraz — on jest zaręczony z jej przyjaciółką. Czy ona jest gotowa zaryzykować i wyjawić swoją tajemnicę?

Podchodząc do domofonu, zamieram – na ekranie widzę sąsiada. Czego on znowu ode mnie chce? Znowu postanowił zepsuć mi nerwy? Naciskam przycisk i, nawet nie witając się, niezadowolona rzucam: — Słucham. — Dzień dobry! — zirytowany odpowiada on i rozkazującym tonem prosi: — Wyjdź, proszę, na zewnątrz. Biorę głęboki wdech i, wypuszczając powietrze, również podniesionym głosem pytam: — Po co? Co tam zapomniałam? — Mam ci coś pokazać — syczy przystojny, lecz wyjątkowo nieprzyjemny sąsiad. — Pokazuj przez kamerę — zakładając ręce na piersiach, proszę. — Nie mogę tego zrobić fizycznie. Więc wyjdź… — Nigdzie nie pójdę… — Dobrze, jak chcesz, to wzywam policję… Od ponad dwóch lat z synem nie mamy spokoju, bo obok mieszka zamożny mężczyzna, który jest nam jak kość w gardle.

Eugenia została z córką w niemal pustej wiosce. Choć ci, którzy zostali, nie spieszyli się z wyjazdem, i ona trzymała się do końca. Ale pewnego dnia musiała porzucić wszystko: dom, ukochaną pracę, dotychczasowe życie. Chwytając córkę i najpotrzebniejsze rzeczy, wyruszyła w daleką drogę — tam, gdzie ciszej. Gdzie można spokojnie spać i nie drżeć od każdego szmeru. Udało jej się znaleźć nowe miejsce, ale nie dom. Bo przetrwanie wśród obcych to inna walka. Tutaj jest obca. A wokół — zmęczeni, zamknięci w sobie ludzie, każdy z własnym bólem: ktoś samotny, ktoś dawno nie słyszał rodzimego głosu, ktoś stracił więcej, niż mógł sobie wyobrazić… Ale ona się trzyma. Dla córki. I być może znowu nauczy się ufać, żyć, kochać i być kochaną.

Diana to dziewczyna, która przywykła zachowywać dystans wobec mężczyzn. Karim to charyzmatyczny i niebezpieczny milioner, któremu wystarczy jedno spojrzenie, by rozpalić iskrę. Przypadkowe spotkanie na cudzej imprezie ich połączy. Namiętność wybuchnie, zanim zdążą pomyśleć o konsekwencjach. Ale poranek przyniesie nowe zasady gry, a samo życie postawi swoje warunki. Czy starczy im sił, by wybrać sercem? Szalona pokusa... Zakazane pragnienie... I los, który rozstrzygnie tylko jedna jedyna noc. Jeden dotyk. Oszałamiająca namiętność. Bez żadnych obietnic — tylko pokusa zdolna podzielić życie na „przed” i „po”.

To historia napisana z pierwszej osoby — jak rozmowa z przyjaciółką w kuchni, pod kocem, przy filiżance herbaty: szczera, ciepła, bliska. Razem z bohaterką przejdziesz przez zdradę, stratę, niepewność, samotność, walkę, nową pracę, odchudzanie, pierwsze kroki ku sobie, romans, wątpliwości, nadzieję i te same proste, szczęśliwe poranki, kiedy już nie strach się obudzić. To nie tylko historia. To droga do siebie, która rozbrzmiewa w każdym sercu.

Brooke Hayes miała życie pod kontrolą, dopóki jej chłopak Ethan Montgomery nie zostawił jej, by wyjechać na specjalizację medyczną za granicę. Nie wiedział jednak, że tego samego dnia odkryła, że jest w ciąży. Pięć lat później Brooke myśli tylko o swojej córce Avie. Gdy jednak gorączka zmusza ją do wizyty w szpitalu, spotyka Ethana i widzi na jego twarzy moment, w którym zaczyna liczyć. Teraz, gdy prawda stoi u drzwi, Brooke musi zmierzyć się z nazbyt bystrym lekarzem oraz czteroletnią córką, która nie zna pojęcia filtra… ani litości.

Zwabić dziewczynę brata? Czemu nie, skoro to dla jego szczęścia! Ale dlaczego ta dziewczyna wydaje się taka znajoma? Pójść na imprezę zamiast siostry tylko dlatego, że wyglądają jak bliźniaczki? Siostra tak błaga! No dobrze, ale po raz ostatni. Przygody, nieporozumienia, miłość, namiętność!

Uciekając przed mężem, trafiłam do małego miasteczka wciśniętego między lasy i jeziora, o nazwie Frostgate. Muszę koniecznie odnaleźć brata. Co prawda, on może nawet nie wiedzieć o moim istnieniu… A tym bardziej o istnieniu półtorarocznej siostrzenicy. Ale nic na to nie poradzę. Oliver Mackay — gwiazda kanadyjskiego hokeja — to nasza jedyna nadzieja. Druga część cyklu „Kanadyjskie Orlany”. Historia o Sarze i Hunterze. Każda książka jest samodzielną powieścią. Można ją czytać osobno, ale mimo wszystko polecam zacząć od „Współczynnika niezawodności”.

Kto dostanie ukochaną dziewczynę, milionową nagrodę i obrączkę wartą pół miliona? Kto wygra, a kto przegra? Co łączy blogerkę porzuconą przez męża z bogatym playboyem, który nieopatrznie zawarł zakład, kryminalistą ukrywającym się przed policją, młodym ojcem na urlopie ojcowskim i babcią piszącą kryminały? To, że wszyscy są sąsiadami i stopniowo wciągają się w rozwiązywanie historii, której fabułę wymyśliła stara pisarka. Niektórzy z nich znajdą lub stracą swoją drugą połówkę, między bohaterami pojawią się uczucia przyjacielskie, wrogie i miłosne, a wszystko zakończy się... Przeczytacie i się dowiecie :) Zagadka miłości, tajemnica sejfu, emocje i happy end!

Gdyby nieznany szalony naukowiec skrzyżował Księżniczkę, Brzydkie Kaczątko, naiwną poetkę-amatorkę i samotną matkę trójki dzieci od dwóch różnych mężczyzn, wyszłaby z tego nasza bohaterka. Gdyby ten sam ekscentryczny wynalazca skrzyżował Humphreya Bogarta z „Casablanki” z wiecznym nastolatkiem i wybitnym przedstawicielem złotej młodzieży, który chce tylko korzystać ze wszystkiego, co hojna dla przystojniaków dola mu zsyła, a pracować i brać na siebie odpowiedzialność nie chce, wyszedłby nasz bohater. W rzeczywistości jest znacznie młodszy i na razie nawet w połowie nie tak zajebisty. Ona chce wreszcie przeżyć prawdziwą miłość, on chce uwolnić się od nadmiernej opieki rodzicielskiej i nie zamierza kontynuować rodzinnego interesu. A gdy los lub autor w końcu ich zetknie w zakurzonym archiwum, to…

Valeria Costa dokonała tego, co niemożliwe: przetrwała publiczną hańbę i krótki, lecz traumatyczny pobyt w więzieniu, po tym jak Dante Lombardi, jej potężny kochanek i szef, poświęcił ją, by ocalić swoje imperium przed skandalem. Nie wiedząc o tym, nosiła w łonie jego dziecko. Z pomocą siostry Sol zbudowała Cliffhaven Castle – odnoszący sukcesy butikowy hotel, który stał się jej twierdzą i dziedzictwem dla syna, Mattiego. Pięć lat później życie Valerí znów się chwieje, gdy Dante, teraz jeszcze potężniejszy magnat, rezerwuje swój wystawny ślub w jej hotelu. Spotkanie jest bombą z opóźnionym zapłonem: Dante odkrywa, że właścicielką jest kobieta, którą zniszczył, a podobieństwo Mattiego do niego jest niepodważalne. Oślepiony mieszanką gniewu, poczucia winy i ojcowskiego instynktu.

Spotkaliśmy się w nie najlepszych okolicznościach. Nienawidziłam mężczyzn, a każdy ich dotyk był dla mnie nie do zniesienia! Nie znając miłości, rozczarowana, wściekła. Ale on... Ten uparty, bezczelny i władczy mężczyzna, którego troska nie pozostawiła mi wyboru, nauczył mnie uśmiechać się, zmusił do uwierzenia we własne siły. Dał mi słowo, że mimo wszystko zadba o mnie. Nie obiecywał miłości, po prostu został obok. I w końcu poznałam, co znaczy tracić głowę z szczęścia i ogrzewać się czułością prawdziwego mężczyzny. On uleczył moją duszę, a ja podarowałam mu swoje serce...

— Zabierz ode mnie ręce, ty brutalu! — próbuję spopielić go wzrokiem, ale łobuz celowo założył na swoje piękne usta tę drwiącą uśmiech. — Już się zdecydowałeś, czy jestem babiarzem czy brutem. A ja dawno przestałem bać się nauczycielek młodszych klas, więc możesz nie syczeć. — Wyjdziesz za mnie i kropka. Bądź grzeczna, nie utrudniaj mi życia. — Ostinie, zwariowałeś?! Nigdy! Nie kocham cię! Szukaj sobie innej głuptasy! — Amando, proszę cię, nie zmuszaj mnie do tego — tak słodko-złośliwie jęczeć potrafi tylko on. — Co dokładnie? Wlec mnie do ołtarza siłą? — Nie, sprawić, żebyś straciła dla mnie głowę — idealna czarna brew ironicznie się uniosła. On już wie, co mu odpowiem. — Tylko spróbuj jeszcze raz do mnie podejść! Przysięgam, pożałujesz! — No, ostrzegałem. Sama mnie sprowokowałaś.