Anotacja do książki "Przesiedlona"

Eugenia została z córką w niemal pustej wiosce. Choć ci, którzy zostali, nie spieszyli się z wyjazdem, i ona trzymała się do końca. Ale pewnego dnia musiała porzucić wszystko: dom, ukochaną pracę, dotychczasowe życie. Chwytając córkę i najpotrzebniejsze rzeczy, wyruszyła w daleką drogę — tam, gdzie ciszej. Gdzie można spokojnie spać i nie drżeć od każdego szmeru. Udało jej się znaleźć nowe miejsce, ale nie dom. Bo przetrwanie wśród obcych to inna walka. Tutaj jest obca. A wokół — zmęczeni, zamknięci w sobie ludzie, każdy z własnym bólem: ktoś samotny, ktoś dawno nie słyszał rodzimego głosu, ktoś stracił więcej, niż mógł sobie wyobrazić… Ale ona się trzyma. Dla córki. I być może znowu nauczy się ufać, żyć, kochać i być kochaną.