Smoki

W pierwszej książce cyklu — „Wojownik Run” — młodzieniec, który w tajemniczy sposób trafił do obcego świata, rozpoczyna swą drogę w elfickich lasach, miastach ludzi i mrocznych podziemiach krasnoludów. Poznaje miejscową cywilizację i życie zamieszkujących ten świat ras, zgłębia ich obyczaje, legendy i kulturę, spotyka niezwykłe istoty — olbrzymie pająki, węże oraz innych mieszkańców magicznej krainy. W poszukiwaniu siebie i drogi powrotu do własnego świata zaczyna opanowywać runiczną magię — pradawną, zapomnianą wiedzę, która niegdyś budziła i tworzyła runicznych wojowników, obrońców Imperium. Każdy krok odsłania przed nim nowe tajemnice tego świata: rasy żyjące od wieków w cieniu, magię drzemiącą w kamieniach i kryształach oraz sekrety tej dziwnej krainy. To historia pierwszego kroku ku nowemu przeznaczeniu.

Wydarzenia rozgrywają się w przeklętym królestwie Rentran, we władaniu starego czarnego smoka, którego córka została mu dana jako kara za wielki grzech popełniony wiele lat temu, by zakończyć wojnę. Einar odgrywa rolę złej księżniczki, lecz coś idzie nie po myśli króla i Czarna Księżniczka zmuszona jest opuścić zamek w poszukiwaniu prawdy. Ta trudna droga pokaże, kto jest prawdziwym przyjacielem, a kto zdrajcą. Czy więc istnieje prawdziwe zło czy dobro? „Duma” to wciągająca intryga, miłość, zdrada i walka o przetrwanie w świecie, gdzie nic nie jest takie, jak się wydaje. Książka jest w trakcie opracowywania, dlatego przepraszam za błędy drukarskie.

- A pan, Demianie, miał pan wiele kobiet? - Nie liczyłem ich. - O, czyli wiele – zamyśliłam się. – Więcej niż na palcach jednej ręki? - Oczywiście – parsknął hrabia. - Dobrze, pasuje mi to – skinęłam głową swoim myślom. - Co pani pasuje? – poseł cały się spiął, wyprostował w fotelu i zdziwiony uniósł brwi. Wyjaśniłam: - Tu pomyślałam… To niesprawiedliwe, że książę ma trzydzieści nałożnic, a ja będę dla niego jedyną. Więc jak pan patrzy na to… – zawahałam się, nie wiedząc, jak wyjaśnić swój pomysł, tym bardziej że sama jeszcze nie do końca wyobrażałam sobie, jak to się robi. Demian nie pozwolił mi dokończyć: - Belle, jest pani pijana, a rano pożałuje pani tego, co się stało. - A jak bardzo jest pan w tym zły? – spytałam ze współczuciem.

Chciałam tylko uratować rodziców, a wplątałam się w poważne tarapaty. Przespalam rok, a teraz mam dwa miesiące, żeby wszystko naprawić. Zadań niby niewiele, ale jakie. Znaleźć męża i wyjść za niego przed dwudziestymi piątymi urodzinami, a jeszcze uwarzyć eliksir, do którego głównego składnika wciąż mi brakuje. Jakby problemów było mało, na głowę zwalił mi się jeszcze smok – nieważne, że sama go przywołałam, byłam wtedy nie w swoim stanie.

Marta dorosła, zakochała się i... straciła ukochanego. Książę Orest złożył przysięgę Cieniom, a dziewczyna musi go uratować. Tylko czy Orest tego pragnie? W Dolinie Cieni czekają na nią nowe przygody, próby i... zazdrość. Na nowo odnaleźć miłość nie jest łatwo. Czy Marta podoła wyzwaniom losu i bogów? O tym wszystkim przeczytacie w drugiej książce pełnej przygód, magii, zdrady, silnej kobiety i walki o miłość. DRUGA KSIĄŻKA CYKLU „MARTA I OREST”

Historia fantasy o miłości, nienawiści, smoku i królestwie, które trzeba pilnie uratować. Chcecie księcia? Proszę bardzo! Szukacie opowieści o nierównej miłości? Tu ją znajdziecie. Trochę romansu i przygód? Zapraszamy! Rywalizacja o chłopaka? Też może być. Humor i śmiech? Takie rzeczy również czekają. Pewnego dnia życie głównej bohaterki nagle się odmienia. Jakie przygody czekają Martę, kto wesprze ją w trudnej chwili i kogo spotka na drodze do szczęścia?

Pomieszała narzeczonych? Cóż, komu się nie zdarza? Zwłaszcza jeśli jesteś przybyszem z innego świata, a instrukcja przetrwania w nowym świecie nie jest dołączona. Plan minimum: 1. Rozwiązać wszystkie problemy, które sama stworzyła 2. Wrócić do swojego świata 3. I najważniejsze – nie zakochać się!

Zwykły spacer po lesie kończy się zupełnie nie tak, jak planowałam. Zbierając grzyby i jagody, udało mi się zabłądzić... Wyszłam do chatki na kurzych nóżkach, postanowiłam przenocować, ale nie mogłam nawet pomyśleć, że obudziwszy się rano, zostanę gospodynią chatki na skrzyżowaniu światów. Ile z nich będzie otwartych i czy wszystkie będą przyjazne – nie wiadomo. I zupełnie nie spodziewałam się, że spotkam w jednym z nich tego, którego kochałam całym sercem...

Po wydarzeniach z pierwszej książki Marianna w końcu dochodzi do siebie. Nie ma czasu, by zaleczyć rany duszy — do niej raz za razem przychodzą mieszkańcy Veyry z kolejnymi prośbami czy problemami. Kto rozwiąże jej problemy, podczas gdy ona zajęta jest losami innych? Samuel zazdrośnie strzeże tego miejsca, ale Kitano nie przepuści swojej szansy, by zdobyć serce ukochanej. Życie Marianny nigdy nie będzie już takie samo, zwłaszcza teraz, gdy kolejna pułapka czyha w Ziemiach Cieni — czy przygotowują ją wampiry?

Gdzie to się widziało, żeby smoki płaciły podatki, i to nie byle smoki, lecz smok-miliarder? I dlaczego ma się tym zajmować skarbniczka? Gdyby królowa nie trwoniła wszystkiego na swoje rasowe gołębie, nie musiałby król Dmitrius ściągać podatków od smoków.

Smok. Legendarna istota? A jeśli naprawdę istniał i potwierdza to nauka historyczna? Co tak naprawdę wydarzyło się w mieście kilkaset lat temu? Kim była ostatnia ofiara smoka? Czy udało jej się uciec? I czy da się to dostrzec z perspektywy cywilizowanego dwudziestego pierwszego wieku? A ludzie… Czy przez ten czas się zmienili? Czy wciąż gromadzą się w stadzie, by nękać kogoś jednego? Czy wciąż zdradzają tych, którzy im ufają? Czy wciąż czerpią przyjemność z cudzego cierpienia? Może to wszystko wciąż śpi pod cienką warstwą cywilizacji i wystarczy iskra, by wydostało się na zewnątrz…? Na przykład smok.

– Dzikie Ziemie leżą na samym skraju Świata. Podobno za nimi rozciąga się już tylko Wieczna Ciemność – kontynuuje oświecać mnie Akira, moja współlokatorka. – Skąd wiesz? – Mój brat poleciał tam z misją dyplomatyczną. Opowiadał, że gości wita się w smoczej postaci i prawie cały czas pobytu nie przybierają ludzkiej formy. Mieszkali w jaskiniach w górach, polowali i jedli surowe mięso. – To okropne! I teraz ci dzikusy będą się z nami uczyć? Pewnie nawet czytać nie potrafią! – Dziewczyny wokół mnie zachichotały, a nowo przybyli nie pozostali tego niezauważeni. – Podobno przyjechali tu po narzeczone! Tylko kto chciałby żyć w takiej głuszy?? Dzikie smoki? W Akademii? „No co, Dzikie! Narobimy szumu w tym wypieszczonym miejscu?”