Proza historyczna : najlepsze książki w gatunku

Meksyk, 1895. Aby uratować rodzinę od nędzy, młoda Adelita wychodzi za mąż za człowieka, którego wszyscy się boją — tajemniczego El Escorpióna, ukrywającego twarz pod maską. Jednak ich małżeństwo z rozsądku przeradza się w namiętną miłość, a sama Adelita nie wie jeszcze, że ze przestraszonej dziewczynki stanie się symbolem wolności całego kraju.

Emmaline Carter poznała słodki smak miłości u boku Blaise’a Lemaire’a, jednak będzie musiała przyzwyczaić się do gorzkiego bólu, gdy po długim czasie wróci on do Londynu – i to nie sam, lecz ze swoją narzeczoną. Ze złamanym sercem Emma, przekonana, że wszystko straciła, bo zmarnowała najlepsze lata życia, czekając na mężczyznę, który złamał obietnicę, postanawia zacząć żyć na nowo i odnaleźć szczęście. Przypadek jednak sprowadza do jej życia Lowella Baileya, zamożnego i sympatycznego wicehrabiego, który wiernie jej towarzyszy, gotów pomóc zapomnieć o dawnej miłości.

Jeśli to mój ostatni świt — niech rozleje się złotem nad rodzimym stepem. Niech wiatr przyniesie zapach piołunu i daleką pieśń skowronków, niech surmy wzywają nie na śmierć, lecz ku chwale, a bracia wspomną mnie ogniem ogniska i kozacką dumą. Żyłem tak, by w moim życiu nie było miejsca dla niewoli. Prowadziłem Kozaków tam, gdzie wróg uważał drogę za zamkniętą; przebiegłością łamałem jego siłę, ratowałem tych, których świat już skreślił, i piłem czarkę z wrogiem, by poznać jego tajemnice. Kochałem… tak, nawet wśród grzmotu armat serce zachowywało jej głos. Lecz moją narzeczoną była wolność — i za nią stoję tu dziś, twarzą do kuli. Gdy rozlegnie się strzał — nie upadnę. Podchwyci mnie pieśń, i pójdę dalej stepem, gdzie pod niebem wolnej Ukrainy konie biją kopytami, a szable śpiewają niczym dźwięczne struny losu.