Maria Brua

Zamiast cieszyć się życiem w rodzinnym zamku, wybrała góry. Jednak nie wszystko jest takie proste – przez błąd młodszej siostry Manella musi udać się do królewskiego pałacu, by udawać tam zainteresowanie wyborem nowej królowej. Książę Radmin nie może wybrać tej jedynej spośród wszystkich piękności królestwa, a Manella uważa go za głupca i pragnie jak najszybciej wrócić do domu, by żadne czujne oko nie śledziło każdego jej kroku i nie poznało jej tajemnic.

To, co się stało, zmusiło ją do zamknięcia drzwi na kilka minut i głośnego wypuszczenia powietrza. Źrenice dziewczyny się rozszerzyły, dłonie stały się wilgotne, a choć nogi lekko drżały, musiała wziąć się w garść, uspokoić i zebrać odwagę, by wrócić. Rada odważnie wciągnęła powietrze, szarpnęła za klamkę i weszła do środka, stukając obcasami. I znowu cztery pary oczu wpatrywały się w nią wzrokiem pełnym gniewu i złości. Matwiej postukiwał nogą, Sasza nerwowo przygryzał wargę, Asia poprawiała dół spódnicy, a Roma marszczył brwi, kierując na Radę ciężkie spojrzenie. Dziewczyna jednak zamknęła za sobą drzwi i ruszyła na ten sabat, który nie zapowiadał dla niej niczego dobrego. Bo zebrało się tam wszystkich jej byłych.

Mężczyzna bez imienia, po prostu taki Nieznajomy. Ten, który nic nie mówi o swojej przeszłości i za którym gonią cienie. A ona ta, która wcale nie chce się ich bać. I spotyka go nie po raz pierwszy.