Marce Galban

Historia zaczyna się od pozornie prostego zlecenia: wyrafinowana, lecz niepokojąca kobieta prosi Pereyrę, by śledził jej męża, podejrzewając zdradę. Lecz wkrótce śledztwo nabiera makabrycznego obrotu. Jednak to, co początkowo wydaje się wybuchowym odkryciem, blednie w obliczu ostatecznego odkrycia. Postać Pereyry to radość gatunku: wrażliwy, opuszczony, ironiczny i skrajnie autodestrukcyjny. Jego nieustanna walka z alkoholem i narkotykami czyni go niedoskonałym obserwatorem, potęgując ciężar oszustw i jego niezdolność do rozróżnienia, kto ma kontrolę, co jest prawdą, a co wytworem jego halucynacji. Finał to suchy i beznadziejny cios, który pozostawia czytelnika z poczuciem moralnej udręki.

"PIERWSZA NAGRODA NAJLEPSZA KSIĄŻKA OPOWIADAŃ 2024 ABC". Kobieta wyrusza w podróż, by zbadać granice przyjemności, szukając doznań, które obiecują uwolnić ją od rutyny, wspomnień i bólu. To, co zaczyna się jako ciekawość, szybko przeradza się w przymus, ponieważ każde spotkanie wciąga ją głębiej w świat, gdzie pragnienie staje się zarówno ucieczką, jak i więzieniem. Droga, którą podąża, jest daleka od prostej, naznaczona obsesją, stratą i cichą erozją jaźni. Uczy się, że przyjemność, gdy jest ślepo goniona, pozostawia ślad konsekwencji: złamanych relacji, rozmytych tożsamości i ran, które nie zawsze widać na skórze. W końcu zmuszona jest zapytać siebie, czy ta pogoń była warta zachodu i czy kiedykolwiek odnajdzie drogę powrotną.