Anotacja do książki "Iluzja porażki"

Historia zaczyna się od pozornie prostego zlecenia: wyrafinowana, lecz niepokojąca kobieta prosi Pereyrę, by śledził jej męża, podejrzewając zdradę. Lecz wkrótce śledztwo nabiera makabrycznego obrotu. Jednak to, co początkowo wydaje się wybuchowym odkryciem, blednie w obliczu ostatecznego odkrycia. Postać Pereyry to radość gatunku: wrażliwy, opuszczony, ironiczny i skrajnie autodestrukcyjny. Jego nieustanna walka z alkoholem i narkotykami czyni go niedoskonałym obserwatorem, potęgując ciężar oszustw i jego niezdolność do rozróżnienia, kto ma kontrolę, co jest prawdą, a co wytworem jego halucynacji. Finał to suchy i beznadziejny cios, który pozostawia czytelnika z poczuciem moralnej udręki.