Anotacja do książki "Złoto i błękit"

Prawda ukryta jest głębiej niż zwykła ludzka pamięć. Lina przypadkowo znajduje drzwi, które od dawna czekały właśnie na nią, i wkracza do Astrii — miejsca, gdzie magia wstrzymuje oddech, jakby ktoś bezgłośnie gasił światła jedno po drugim. Mówią, że Stwórcy kiedyś zostawili tu swój ślad… ale coś próbuje zniszczyć wszystkie wskazówki na ten temat. Mówią, że wyrocznie wiedziały, co stanie się dalej… ale nikt nie usłyszał odpowiedzi, tylko echo jednej chwili, gdy w końcu przypomni sobie to, czego nigdy nie powinna była wiedzieć. A chaos — niewidzialny, niebezpieczny — podąża śladem, oddycha w kark i unosi swój miecz. W spojrzeniu smoka — echo więzi, o której wszyscy wolą milczeć, ale cienie, one, wiedzą więcej. Ktoś obserwuje. Ktoś chce ją znaleźć. A ktoś — zniszczyć.