Anotacja do książki "Sidła miłości. Gry namiętności"

— No i się spotkaliśmy, kolczatko. Kto by pomyślał? — Nie waż się nic mówić — Zofia śmiało patrzyła mu w oczy. — Nie chcesz, żeby ktoś wiedział o naszej małej przygodzie? — To prywatne. — Więc, Zofia? — na przystojnej męskiej twarzy pojawił się uśmiech, który zapalił błękitne oczy ciepłymi iskrami. — Zbyt oficjalnie. Potrzebujemy czegoś łagodniejszego, delikatniejszego… Na przykład Sonia. — Daj przejść! Czemu się przyczepiłeś? — Uciekłaś w nocy. Dlaczego? — Chciałam i uciekłam. Po co miałam zostawać? — Nie dostałem pełnej rozkoszy — męskie błękitne oczy pociemniały, rozbłyskując znajomym płomieniem namiętności. — Chcę więcej. — Przechcesz — Zofia szybko topniała pod jego spojrzeniem, lecz zabraniała sobie ulegać. — Nic z tego nie będzie. — Będzie, Soniu. Po prostu nie potrafisz mi odmówić.