Anotacja do książki "Nie daj mi odejść"

— Podoba ci się. A ty jemu? Dzikusko, czy naprawdę jesteś aż tak naiwna? — Twardą linię ust Jana wykrzywia coś w rodzaju pobłażliwego uśmiechu. Cieszy go to, że mnie przeraża, że nie mogę odpowiedzieć mu równie zuchwale. Badawcze spojrzenie ściska mi gardło, paraliżuje. — Do wszystkich problemów chcesz dodać jeszcze i złamane serce? Dlaczego wy, dziewczyny, jesteście takie głupie? — stoi tuż przy mnie, rozkoszując się moją paniką. — A co cię to obchodzi? Nie znasz mnie — w końcu wypuszczam z siebie. — Za to dobrze znam swojego brata — wibracja jego niskiego głosu wywołuje kolejną falę dreszczy, a jego władcze dotknięcie mojego podbródka zimnymi palcami odcina mi tlen. — Sam nie rozumiem, dlaczego nagle zachciało mi się cię pożałować. Gdybym tylko wiedziała, że będzie miał rację i że będę miała tylko jedną szansę, by uratować moje zrujnowane życie…