Anotacja do książki "Synowie Lucyfera"

— Jesteś podobna do jesieni. Taka sama rudowłosa i smutna. — Nadar odwraca wzrok i, chowając ręce w kieszeniach, zamierza odejść. — Nie przychodź tu. To moje miejsce. I nie wpadaj mi więcej w oczy, z dala od grzechu… — Z przyjemnością będę cię unikać, tylko że studiujemy na tym samym uniwersytecie, na tym samym roku! — To na krótko. Wątpię, czy się tu zatrzymasz. Przez ostatnie trzy lata z mamą zmienialiśmy kilka miejsc zamieszkania. A gdy na horyzoncie pojawiły się nowe możliwości dla mamy i prestiżowa edukacja dla mnie, wszystko runęło w przepaść. Prawie prosto do piekła. Winni są synowie Lucyfera i tajemnica, w centrum której się znalazłam.