jeva-lukianova

24.04.2024, 14:14

Oto wyjaśnienie, co stało się z Maksymem. Oczywiście, miałam podejrzenia, ale raczej myślałam, że już go w ogóle nie ma. Taki zwrot akcji jest nieoczekiwany... ciekawe, jak zareagowałaby jego matka, gdyby dowiedziała się, jak Nia go poznała? Może byłoby to dla niej jakąś pociechą... chociaż nie wiem, może rodzice nie powinni znać tej prawdy. Ciekawe, czy uda im się go uratować, czy Maksym będzie musiał sam się z tego wyplątać? Tak jak ja nawet nie mam pojęcia, jak im się to uda. Jewgen zresztą to dobry chłopak i przyjaciel. Szkoda oczywiście, że w warunkach tego trójkąta komuś i tak będzie przykro...

anastasiia-dniprovskaAutor

01.05.2024, 09:46

Eva Lukyanova, Witam, długo nie zaglądałam do Buknetu, bo miałam operację w szpitalu. Dlatego odpowiadam z opóźnieniem))) Temat z mamą Maksyma jeszcze trochę się rozwinie dalej.

jeva-lukianova

19.04.2024, 23:51

Od razu miałam rację, myśląc, że ojciec Nii nie jest wcale taki zły. Wręcz przeciwnie, od samego początku w ogóle uważałam, że winna wszystkiemu jest jej matka, chociaż nie miałam żadnych podstaw, by tak myśleć, tak jak i teraz nie mam) Ale takie myśli czasem się pojawiają. Jeśli chodzi o Maksyma, to czekałam na chociaż trochę wyjaśnień odnośnie wszystkiego, i w końcu jej je dał, chociaż wciąż mam wiele pytań, na które, myślę, odpowiedzi pojawią się później. Ale ja na miejscu Nii od samego początku wytrząsnęłabym z niego wszystkie informacje o nim samym i o tym, jak w ogóle stał się tym wojownikiem...) Nawet jestem zaskoczona jej cierpliwością... A pocałunek był niespodziewany i bardzo ciepły, i cieszę się, że odwzajemniła go))

anastasiia-dniprovskaAutor

20.04.2024, 18:34

Ewa Łukjanowa, Nia jest dość straumatyzowaną dziewczyną. Trudno jej budować relacje. Jest tak spragniona miłości, że gotowa jest ją przyjmować ze wszystkimi tajemnicami i niedopowiedzeniami.

jeva-lukianova

11.04.2024, 12:26

Irbis i Kil to bardzo interesujące postacie, takie różne...) a spotkanie z ojcem okazało się niezbyt ciepłe, chociaż może jak dojdzie do siebie, coś się wyjaśni... No i oczywiście, jestem ciekawy dowiedzieć się więcej o świecie Maksyma, jak stał się tym, kim jest teraz...

anastasiia-dniprovskaAutor

11.04.2024, 13:27

Eva Lukyanova, Dzięki, Kil i Irbis czasami podobają mi się bardziej niż Nia z Maksymem)))

jeva-lukianova

06.04.2024, 15:44

Cóż, im dalej, tym ciekawiej...) Rozdziały od Maksyma jeszcze bardziej otworzyły mi jego osobowość, przeszłość i uczucia do Nii... Na razie nie dostałam wszystkich wyjaśnień, ale myślę, że dalej będzie się więcej odkrywać, co się z nim stało i jaką drogę teraz przechodzi. Ale wygląda na to, że w przeszłości nie był grzecznym chłopcem) Wygląda na to, że Eugene podoba się Nii) ciekawie było obserwować te iskry zazdrości...)

anastasiia-dniprovskaAutor

08.04.2024, 09:20

Eva Lukyanova, Błędy z przeszłego życia Maksyma mają znaczący wpływ na jego pragnienie, aby tym razem zrobić wszystko dobrze. Bardzo się stara, ale błędy są nieuniknione)

jeva-lukianova

04.04.2024, 22:32

Bardzo wciągające! Maksym to bardzo interesująca postać, taki spokojny, chłodny, ale dość troskliwy. Żal mi Nii... chcę się dowiedzieć, kto zesłał na nią to nieszczęście. A informacja o podlokatorze totalnie mnie zaskoczyła... o czymś takim czytam po raz pierwszy. Ciekawi mnie mimo wszystko, co przyniesie spotkanie z ojcem, skoro jego list był ciepły, chce się wierzyć, że jest dobry... W ogóle tyle zagadek, na które chcę znaleźć odpowiedź... bardzo zaintrygowana)

anastasiia-dniprovskaAutor

05.04.2024, 10:48

Eva Lukyanova, Nia nacierpiała się w życiu. I to jeszcze nie koniec jej cierpień) I cieszę się, że Maxim się spodobał)

jeva-lukianova

02.04.2024, 12:05

No cóż, wreszcie dotarłam do tej książki... brak czasu niestety nie pozwala mi od razu zagłębić się w lekturę. Ale chcę zaznaczyć, że wciągnęło mnie od pierwszych stron... i dynamiki jest wystarczająco, i opisy cudowne... i bohaterowie ciekawi, chce się ich obserwować..) Będę czytać dalej, póki historia mi się podoba! No i napisane ładnie — to dla mnie ma ogromne znaczenie!

anastasiia-dniprovskaAutor

03.04.2024, 09:01

Eva Lukyanova, Dziękuję, bardzo mi miło, że wam się podoba. Mnie też brakuje jeszcze kilku godzin na dobę, aby przeczytać wszystkie ciekawe książki)))

kaleriia-buko

26.01.2024, 12:21

Jaka u was fascynująca anotacja, wręcz zachęca, aby dowiedzieć się, co przeżyją bohaterowie))

anastasiia-dniprovskaAutor

26.01.2024, 14:53

Kalerio Buko, Jeszcze raz dziękuję za ciepłe słowa)

liia-serebro

18.12.2023, 07:44

Witam! Życzę sukcesów książce!)

anastasiia-dniprovskaAutor

18.12.2023, 09:18

Lija Serebro, Witam! Serdecznie dziękuję)

ian-grim

03.10.2022, 18:26

Przeczytałem twoją książkę! Nieźle! Ciekawie!

anastasiia-dniprovskaAutor

04.10.2022, 18:32

Jan Grim, Serdecznie dziękuję!

anastasiia-dniprovskaAutor

20.09.2022, 20:47

Dziękuję Łarysi za gwiazdkę)

anastasiia-dniprovskaAutor

11.09.2022, 18:54

Dziękuję Ludmile za gwiazdkę)))

nataliia-kosenko

04.09.2022, 19:42

Pozdrowienia z maratonu) Na początek uwaga. Akapity są rzeczywiście zbyt długie. Można je podzielić na mniejsze i tekst będzie łatwiejszy do odbioru. "Цю путь". To słowa z pierwszego rozdziału. Poprawnie będzie "цей шлях". Wasz tekst jest dobry, więc te konkretne słowa bardzo rażą, bo wypadają z rytmu. A "путь" to w ogóle rosyjskie słowo. Jeszcze Eugeniusz niezwykle szybko pisał na klawiaturze, otwierając dokument z listą przedmiotów. Gdyby nie było to podkreślone, nawet bym się nie przyczepiła, ale po co w ogóle klikać w klawiaturę, skoro dokumenty otwiera się myszką i to dwa razy kliknąć? No może jeszcze znaleźć w folderze. Ale co ma do tego klawiatura? Może po prostu usunąć, że właśnie to robił, niezwykle sprawnie posługując się klawiaturą? Tekst mnie zainteresował. Spodobał mi się początek fabuły. Od razu aluzja do czegoś mistycznego. Ciekawie będzie przeczytać dalej, co będzie z Nią i jaką rolę w jej życiu odegra Maks. Trochę nietypowe, że zostało jej miesiąc życia, a ona zdaje egzaminy. Kto w ogóle pragnie zdobyć dyplom, gdy życie liczy się w dniach? To jedyne, czego naprawdę nie rozumiem. Będę wdzięczna, jeśli wyjaśnicie w komentarzach) Ogólnie, będę czytać dalej. Szczerze życzę wam sukcesów z pierwszą książką tutaj i czekam na następne)

anastasiia-dniprovskaAutor

06.09.2022, 19:20

Natalia Kosenko, Gdy dotrę do edycji książki, dodam jasności co do stanu zdrowia bohaterki. Bo powstaje nieporozumienie. Nija jest ciężko chora, ale ciężko nie oznacza jeszcze śmiertelnie. Wszystkie myśli o końcu czasu u bohaterki są spowodowane jej decyzjami o odebraniu sobie życia. Według matki, Nija może żyć jeszcze kilkadziesiąt lat pod warunkiem odpowiedniej opieki i nadzoru medycznego. Dlatego też wspiera w Nii motywację do nauki, bo ma nadzieję na lepsze. A i mama ma jeszcze swoje tajemnice, które ujawnią się wraz z rozwojem fabuły)))

anastasiia-dniprovskaAutor

04.09.2022, 19:38

Dziękuję Dmytrowi za gwiazdkę!

anastasiia-dniprovskaAutor

31.08.2022, 12:52

Dziękuję Oksanie za gwiazdkę)

dmitro-lisauskas

28.08.2022, 20:26

A to bardzo ciekawa myśl... Bo tak naprawdę czasami im bardziej szukasz jakichś odpowiedzi, tym mniej szczęśliwy jesteś.

anastasiia-dniprovskaAutor

29.08.2022, 10:03

Dymitr Lisauskas, dziękuję za opinię i gwiazdkę!